Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

Rock κατά λάθος...

[Το ιστολόγιο τούτο, μεταξύ των άλλων, έχει σκοπό να δώσει το έδαφος σε συνανθρώπους μας να εκφράσουν τις σκέψεις τους. Στο πλαίσιο αυτό μια ακόμη κοπέλα μου έστειλε το άρθρο της. 

Όπως έχουμε πει ξανά, η Έκφραση Ιδεών που λαμβάνει χώρα σε αυτό το ιστολόγιο, θα συνεχίζεται μέχρι να μας λογοκρίνει η ΔΕΗ.

Κυρίες/ οι, με όλον τον σεβασμό...]

Η σχέση του κάθε ανθρώπου με τη μουσική είναι καθαρά προσωπικό ζήτημα και έχει να κάνει με ένα σωρό αλληλένδετα και μη γεγονότα/εμπειρίες που έχει ζήσει και εισπράξει μέσα στο χρόνο. Καθώς κάθε περίσταση ζωής πάντα συνοδεύεται από ένα μουσικό "χαλί" είναι κοινός τόπος να ειπωθεί περαιτέρω ο,τιδήποτε σχετικό με τον ρόλο της μουσικής γενικά. Ειδικά όμως θα είχε ενδιαφέρον να ανακαλύψει ο καθένας από εμάς...

...εκείνη τη, μαγική για μένα, στιγμή που θεωρεί ότι ήταν καθοριστική για τη διαμόρφωση των προτιμήσεών του, ότι ήταν η αρχή, το κλικ για μια μεγάλη αγάπη του.

Περνώντας τα πρώτα χρόνια της ζωής μου σε μια επαρχία απομακρυσμένη από τα δύο μεγάλα αστικά κέντρα στα οποία ουσιαστικά διαδραματιζόταν ό,τι σχετικό με μουσική μη παραδοσιακή, μη λαϊκή, τα όποια ακούσματά μου ήταν σαφώς περιορισμένα στα  "χαρωπά τα δυο μου χέρια", "ήταν ένα μικρό καράβι" και τα σχετικά σε συνδυασμό με την επιμονή των γονιών για τον Πάριο και τον Μητροπάνο.

Όταν έκλεισα τα 10, για απροσδιόριστους μέχρι σήμερα λόγους λόγω απουσίας ουσιαστικού ενδιαφέροντος περί μουσικής και μάλλον για να γιορτάσουμε το νεοαποκτηθέν τότε ηχοσύστημα, έλαβα το πιο ενδιαφέρον δώρο γενεθλίων που είχα λάβει μέχρι εκείνη τη στιγμή από τους γονείς μου. Το δώρο αυτό ήταν 4 cds, ένα best of των Pink Floyd, μια συλλογή των Βeatles, η Carmina Burana του Carl Orff και ένα του Βιβάλντι το οποίο αν θυμάμαι καλά ήταν οι τέσσερις εποχές. Θα αναρωτηθεί κάποιος ίσως με ποια λογική έγινε η επιλογή αυτή και εγώ θα απαντήσω ένα "δεν έχω ιδέα". Μάλλον ούτε και οι γονείς μου.

Για το μόνο πράγμα που δεν έχω απλά ιδέα αλλά σιγουριά είναι ότι τα δύο πρώτα εξ αυτών για μένα έκτοτε είχαν αναχθεί σε οιονεί εικονίσματα, τα δύο τελευταία τηρούν μέχρι σήμερα θέση διακοσμητικού στο σύνθετο της μαμάς! Θέλω να είμαι ειλικρινής απέναντί σας και γι' αυτό θα εξομολογηθώ ότι είχα πραγματικά στενοχωρηθεί γιατί το δώρο ήταν cd και όχι ένα καινούριο ποδήλατο παραδείγματος χάριν! Είναι σαφές, λοιπόν, ότι το όχι και τόσο καλοδεχούμενο δώρο των γονιών με είχε εκνευρίσει και στο παιδικό μυαλό μου ξεχείλιζε η απογοήτευση και η προσμονή που είχα μέχρι εκείνη την στιγμή ζωγραφισμένη στο πρόσωπό μου, έδωσε τη θέση της στο αμήχανα νευριασμένο μειδίαμα. Ως άλλη Ιφιγένεια που θυσιάζεται στο βωμό του κοινού καλού, πλησίασα την πολύ μοντέρνα, κατά τα άλλα, οικιακή συσκευή που κοσμούσε την τελευταία εβδομάδα το έπιπλο του σαλονιού  και ξετυλίγοντας τη διαφάνεια του cd των Βeatles πρώτα (είχε εξώφυλλο με ζωηρό χρώμα σε σχέση με τα υπόλοιπα τρία) το πήρα στα χέρια μου με θρησκευτική ευλάβεια (ποιός άκουγε τον πατέρα μου αν του έκανα ζημιά!;!) και το τοποθέτησα στη θέση του cd player. Play.......

Ένταση, έκπληξη, ικανοποίηση, αίσθημα ανακάλυψης και γνώριμου ταυτόχρονα. Μπορεί αυτά τα συναισθήματα υπό άλλες συνθήκες να αλληλοαναιρούνται ωστόσο στην προκειμένη περίπτωση και κατ' εξακολούθηση ως τώρα δεν έχει αλλάξει στο απειροελάχιστο η αίσθηση στο άκουσμα τέτοιων ήχων. Ένα νέο ηχοσύστημα αφορμή, δύο cds κλασικών ροκ συγκροτημάτων και αυτό ήταν! Μετά από άπειρες ώρες αναζήτησης, κουβέντας, ακουσμάτων, συναυλιών με βάση τη ροκ μουσική καταλήγω στο εξής: το ΡΟΚ είναι η μόνη ταμπέλα που δεν έχω πρόβλημα να μου "φοράνε"! ΤΙΜΗ ΜΟΥ! LET THERE BE ROCK!

Μας πήρε τα αυτιά η mousko

8 σχόλια:

  1. Αγαπητή φίλη,σίγουρα η απογοήτευση σου θα ήταν μεγάλη που δεν έλαβες ποδήλατο αλλά σί-ντί.Ύστερα όμως απο το άκουσμα τούς τα αγάπησες.Όμως όχι όλα μόνο τα δύο.Δεν ξέρω αν μπήκες στόν κόπο να ακούσεις και τα υπόλοιπα έστω και χρόνια αργότερα.Η επιλογή των σι-ντί απο μέρος των γονιών σου ίσως ήταν τυχαία ίσως όμως και όχι.Πιστεύω με αυτόν τον τρόπο σου έδωσαν μια ευκαιρία για να διαλέξεις το τι σε εκφράζει μέσα σε αυτήν την μικρή ποικιλία.Αυτό μου έφερε στο νού μια παραβολή του δαλάι λάμα σε σχέση με την επιλογή θρησκείας.
    Ενα λουλούδι είναι πάντα όμορφο αλλά ενα μπουκέτο απο διάφορα λουλούδια είναι χίλιες φορές πιο ωραίο.
    Δεν διαφωνώ οτι η ρόκ είναι αξιόλογη μουσική
    αλλά υπάρχουν κι αλλες αρκετά καλές και πιστεψέ με εχω ακούσει τις περισότερες.
    Ευχαριστώ για την φιλοξενία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μία απλή ερώτηση θέλω να κάνω στη συντάκτρια. Η Carmina Burana του Carl Orff δεν σου αρέσει; Δεν πιστεύω ότι υπάρχει ροκάς που δεν του αρέσει αυτή η σύνθεση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η μουσική που αρέσει στο καθένα , είναι ανάλογα με τα ακούσματα που έχει από τη παιδική του ηλικία. Άλλα άκούσματα έχει ένας νέος νέα στην
    επαρχία και άλλα στην πρωτεύουσα.Άλλα ακούσματα έχει κάθε εποχή στις διάφορες χρονικές περίοδες και διαφορετικά μουσικά όργανα πρωταγωνιστούσαν.
    Κάθε χώρα καθε διαμέρισμα της κάθε χώρας είχε
    τις διαφορετικές μουσικές προτιμήσεις που πραγματικά στο άκουσμά τους συγκινούσαν και διασκέδαζαν το είναι τους.
    Η Ελληνική μουσική έχει όλα τα ακούσματα που μπορούν να διασκεδάσουν να τραγουδίσουν να
    χορέψουν όλοι οι Έλληνες μια χαρά.
    Στη σημερινή εποχή πώς τα κατάφερε η νέα γενειά σε όλο το κόσμο να ακούει μια διεθνή μουσική στις καφετέρειες και στα διάφορα μοντέρνα κέντρα να διασκεδάζει στους ήχους του
    μπάμπα μπούμα και ντάγκα τνούγκα,εμάς τους μεγαλους κάπως μας ξυνίζει.Τώρα θα μου πείτε εσείς οι νέοι ...σκορδοκαίλα μας...και πολύ καλά
    θα κάνετε άν πραγματικά σας αρέσει,αλλά αν ακούτε την ξένη για να φαίνεστε σύνχρονοι και μοντέρνοι ...με γειά σας με χαρά σας ...σκορδοκαίλα μας και μας.Έτσι για το πάτσι.Ξ.Μ.










    ,.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χαίρε νέα,

    στο «Μετά από άπειρες ώρες αναζήτησης, κουβέντας, ακουσμάτων, συναυλιών με βάση τη ροκ μουσική καταλήγω στο εξής: το ΡΟΚ είναι η μόνη ταμπέλα που δεν έχω πρόβλημα να μου "φοράνε"! ΤΙΜΗ ΜΟΥ! LET THERE BE ROCK!»
    αντιπροτείνω να μην δέχεσαι να σου φοράνε καμία αλλή ταμπέλα εκτός από αυτή που τόσο όμορφα δημιουργείς αργά και σταθερά μόνη σου.

    Για τη μουσική πάντως δεν χρειάζεται πολύ συζήτηση αλλά . . . ζάλη.

    Στο μεταξύ σου αφιερώνω το κομμάτι: http://www.youtube.com/watch?v=ZfY6H7eLyrw

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ευχαριστώ Ξ.Μ., του μπλογκ είσαι ο άνακας,
    παλιός ο Έρμος κι ο dp,
    καινούργιος είν' ο barbakas.

    Καλωσήρθες barbaka!

    Έβαλα νέα ανάρτηση προτού φάμε ξύλο μετά μουσικής. Μην σας πέσει καμιά Rock στο κεφάλι.

    Αυτό που έχω μάθει από τους 55άρηδες είναι ότι ήταν της μόδας παλιά να μιλάς αγγλικά και να ακούς ξένη μουσική για να είσαι μοδέρνος.

    Το διαφορετικό και ουσιαστικό δεν ήταν μόνο η μουσική, αλλά και ο χώρος- στυλ διασκέδασης.

    Ντίσκο, πίστα, τραπέζι.

    Μπαρ:

    Όλο το μαγαζί πίστα και τραπέζι πουθενά. Και αν κάπου μπορείς να γύρεις, πρόσεχε μην σε κάψει κανένας με το τσιγάρο χορεύοντας δίπλα σου ντάπα ντούπα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Προς... GMT

    Από Ξ Μ

    Τί παει να πεί άνακας ;

    Είναι για να κορδοθώ ; ή το αντίθετο ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κατά την ποιητική αηδία μπέρδεψα τον άβακα με τον άνακτα (βασιλιάς, άρχοντας) και... πέταξα το "τ" στις κότες.

    Οπότε άσε το αντίθετο και μείνε στο πρώτο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλησπέρα σας! Καταρχήν θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους σας που σπαταλήσατε το χρόνο σας να διαβάσετε κάτι δικό μου που είναι μια καθαρά προσωπική εμπειρία. Κατά δεύτερον, αν από τα γραφόμενά μου ανέκυψε η εντύπωση ότι έχω αφορίσει τα λοιπά ήδη μουσικής εκτός ροκ, το διορθώνω και το θέτω στη σωστή του βάση λέγοντάς σας πως το ροκ είναι τρόπος ζωής, είναι δύναμη, είναι συναίσθημα, είναι ενέργεια, είναι πάθος, είναι ακατανόητη, είναι λογική, είναι τρέλα! Όλα αυτά όμως είναι για ΕΜΕΝΑ και μόνο ΑΥΤΗ. Με άλλα λόγια, δεν είχα ως σκοπό τη συγγραφή ενός κειμένου γενικά περί μουσικής. Το θέμα του ήταν η εμπειρία που θεωρούσε ο καθένας ότι τον σημάδεψε μουσικά. Απλά και όμορφα. Επίσης αυτό δεν σημαίνει ότι σε άλλες περιστάσεις και χωρίς την επήρεια αλκοόλ (όπως είθισται στην περιοχή μας) δεν έχω τραγουδήσει και χορέψει καγκέλη πχ!
    Όσο για τις άλλες μουσικές (πχ κλασική) δεν ταιριάζουν σε όλους αγαπητέ dp και αυτό το λέω μετά από επανειλημμένες προσπάθειες και "χάσιμο" χρημάτων για εισητήρια σε κονσέρτα!
    Τέλος ευχαριστώ τον Έρμο Καστριώτη για την αφιέρωση και αντιπροτείνω και το παρακάτω κλασικό και αγαπημένο:
    http://www.youtube.com/watch?v=V5rKK3KuD8Y
    Χαιρετώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρακαλώ στην έκφραση της γνώμη σας με κόσμιο και μη προσβλητικό τρόπο. Το περιεχόμενο των σχολίων θα κριθεί ως προς την προσβολή ηθών και προσωπικοτήτων και ενδεχομένως να διαγραφεί. Ο Admin δεν φέρει καμία ευθύνη για το περιεχόμενο των σχολίων.